DoradztwoWarzywnicze.pl

20 kwietnia, 2017

Ochrona pomidorów przed zarazą ziemniaka

Zaraza ziemniaka stanowi największe zagrożenie chorobowe ziemniaków oraz pomidorów w uprawach polowych i pod osłonami. W sprzyjających dla sprawcy choroby warunkach rozwoju może w ciągu kilku dni dojść do epidemii i całkowitego wyniszczenia roślin na plantacji.

W warunkach polowej uprawy pomidorów zaraza ziemniaka występuje cyklicznie w skali epidemicznej na terenie całego kraju. Wyjątkiem był 2015 rok. Panowała wówczas ekstremalnie wysoka temperatura powietrza, był także deficyt opadów atmosferycznych, więc zaraza ziemniaka nie występowała nigdzie w Polsce z wyjątkiem mikrorejonów i upraw pomidorów pod osłonami z folii.

Szkodliwość choroby

Sprawcą choroby jest grzybopodobny organizm Phytophthora infestans. Może on zimować w postaci strzępek plechy w obumarłych częściach roślin żywicielskich w bulwach ziemniaka lub w formie zarodników przetrwalnikowych oospor w porażonych pędach pomidorów w uprawach pod osłonami w cyklu całorocznej uprawy. W efekcie infekcji porażeniu ulegają wszystkie nadziemne części rośliny pomidora. Na liściach tworzą się oliwkowe plamy, a przy wysokiej wilgotności powietrza, np. w uprawach w namiotach foliowych, gdzie zwykle jest ona wysoka z uwagi na brak dostatecznej wentylacji, w miejscach plam na dolnej stronie liści widoczny jest białawy nalot zarodnikującej grzybni. W warunkach wysokiej presji sprawcy choroby w tym samym czasie na łodygach i owocach powstają brunatne plamy, które także pokrywają się białawą zarodnikującą grzybnią. Należy pamiętać, że od okresu infekcji roślin do powstania pierwszych objawów choroby, w zależności od temperatury i wilgotności powietrza, upływa zwykle 6–10 dni. W tym czasie rośliny wyglądają jak zdrowe, lecz w rzeczywistości są już chore, ponieważ sprawca choroby zdążył zasiedlić tkanki roślin. Choroba jest szczególnie groźna dla młodych roślin pomidora w fazie rozsady (skala BBCH 19). Gdy porażeniu ulegnie łodyga pomidora, wówczas roślina szybko zamiera. W tej fazie wzrostu objawy choroby widoczne są także na łodygach i ogonkach liściowych w postaci rozległych brunatnych plam. Ta choroba potocznie nazywana jest formą łodygową zarazy.

Ochrona przed szkodnikiem

Większość fungicydów zapobiegawczych (np. Armetil M 72 WP) zalecanych do ochrony pomidorów przed zarazą wykazuje działanie powierzchniowe na chronionych roślinach i powinno się je zastosować, zanim dojdzie do zakażenia roślin lub po wcześniejszym użyciu środków o działaniu interwencyjnym (kuratywnym). Tu także obowiązuje zasada naprzemiennego stosowania fungicydów z różnych grup chemicznych i o odmiennych mechanizmach działania. Do fungicydów o działaniu powierzchniowym (kontaktowych) i zapobiegawczym należą środki zawierające mankozeb, czyli: Penncozeb 80 WP, Vondozeb 75 WG lub Funguran A Plus 50 WP zawierający związki miedzi w formie wodorotlenkowej, dokładnie pokrywające opryskiwane powierzchnie rośliny. Należy pamiętać, że Funguran A Plus 50 WP ma także działanie ochronne przed chorobami bakteryjnymi, które stanowią obok zarazy bardzo poważne zagrożenie dla pomidorów w uprawach polowych i pod osłonami. Nie zalecamy stosowania fungicydów miedziowych w mieszaninach z nawozami dolistnymi z uwagi na możliwość fitotoksyczności takich mieszanin. Może wówczas nastąpić opadanie kwiatów i zawiązków pomidora.

Axidor / Funguran A Plus 50 WP / Penncozeb 80 WP / Vondozeb 75 WG

Duże znaczenie pogody

Istotne znaczenie w występowaniu i nasileniu zarazy ziemniaka mają warunki atmosferyczne. Infekcji pierwotnej dokonują zarodniki konidialne roznoszone z wiatrem w czasie wilgotnej pogody. Do infekcji roślin dochodzi w krótkim czasie i w szerokim zakresie temperatury – już od 3°C, przy 15–20°C zarodniki kiełkują w ciągu 2–3 godzin. Epidemia zaczyna się zwykle w okresach chłodów i długotrwałej deszczowej pogody w ciągu nocy i podczas przejaśnień słonecznych w okresie dnia. W warunkach uprawy pod osłonami z folii do infekcji może dojść już w fazie produkcji rozsady w kwietniu. Aby temu zapobiec, trzeba utrzymywać niską wilgotność powietrza, nie dopuszczać do dużych wahań temperatury w dzień i w nocy oraz do kondensacji wody na roślinach. Opryskiwanie należy rozpocząć z chwilą pierwszego zagrożenia roślin chorobą lub według wskazań sygnalizacji. W warunkach wysokiego zagrożenia pomidorów przez zarazę po dwóch zabiegach wykonanych środkiem Armetil M 72 WP zalecamy także zastosować fungicyd z ametoktradyną i dimetomorfem, a w przypadku uprawy ziemniaków – fungicyd Axidor zawierający cymoksanil i propamokarb.

Większość fungicydów zapobiegawczych powinno się stosować, zanim dojdzie do skażenia roślin lub po zastosowaniu środków interwencyjnych

Groźna alternarioza

Należy pamiętać, że wymienione wcześniej fungicydy ograniczają także występowanie alternariozy. Na liściach pomidorów i ziemniaków choroba objawia się od końca czerwca w postaci ciemnobrunatnych plamek. W przypadku dużego jej nasilenia na odmianach podatnych plamy zlewają się, następuje zamieranie liści i całych roślin (od dołu). Na owocach w okresie przedzbiorczym koło szypułki powstają zagłębienia pokryte czarnym aksamitnym nalotem złożonym z zarodnikującej grzybni. Cykl rozwojowy choroby jest krótszy od rozwoju zarazy i wynosi tylko 4–5 dni.

Środek o natychmiastowym działaniu

Armetil M 72 WP

Armetil M 72 WP zawiera metalaksyl z grupy fenyloamidów oraz mankozeb. Metalaksyl jest środkiem systemicznym szybko rozprzestrzeniającym się w roślinie z natychmiastowym skutkiem wyniszczania grzybni w tkankach porażonych roślin. Środek ten można zastosować nawet dwukrotnie w odstępach co 5–7 dni. Producenci już od wielu lat bardzo cenią sobie skuteczność tego fungicydu, nawet w przypadku, gdy już doszło do infekcji tkanek roślin pomidora lub ziemniaków przez zarazę.

 prof. dr hab. Józef Robak

 

Komentarze do artykułu:

Brak komentarzy

| Napisz swój komentarz

Napisz swój komentarz





+ 5 = 7

Zobacz także:

Strona należy do Agrosimex Sp. z o. o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Strony internetowe - Larso.pl